เกมชีวิตของคอนเวย์บน Game Boy เกมที่ไม่มีผู้เล่น
ที่นี่คุณไม่ได้บังคับอะไรเลย และนั่นคือความสนุก กระดานเริ่มด้วยเซลล์ที่มีชีวิต จากนั้นแต่ละรุ่นจะเกิดหรือตายตามกฎตายตัวสามข้อ เซลล์ที่มีเพื่อนบ้านมีชีวิตสองหรือสามตัวจะอยู่ต่อ น้อยกว่าสองตัวตายเพราะโดดเดี่ยว มากกว่าสามตัวตายเพราะแออัด และช่องว่างที่มีเพื่อนบ้านมีชีวิตพอดีสามตัวจะถือกำเนิดขึ้น
บน Game Boy กระดานคือหน้าจอ 160×144 พิกเซลเอง สิ่งที่เห็นจึงเป็นทั้งโลกของการจำลอง กดปุ่มใดก็ได้ที่หน้าจอชื่อเกม เกมจะใช้ปุ่มนั้นบวกเวลาที่กดเป็นเมล็ดสุ่ม สองตาจึงแทบไม่เคยเริ่มเหมือนกัน พูดให้ชัด มีเพียงสองอย่างที่ปรับได้ คือปุ่มที่กดตอนเริ่ม ซึ่งกำหนดกระดานเริ่มต้น กับฟังก์ชันเร่งความเร็วของอีมูเลเตอร์ ซึ่งกำหนดความเร็ว
เล่นในเบราว์เซอร์ได้อะไรเพิ่ม
ฟังก์ชันเร่งความเร็วในเมนูจำลองทำให้ดูหลายร้อยรุ่นได้ในไม่กี่วินาที และเซฟสเตตแช่รุ่นใดก็ได้ไว้เทียบภายหลัง รูปแบบที่โด่งดังที่สุดในเดือนแรก ๆ ของปี 1970 คือ "glider" เซลล์ห้าตัวที่เคลื่อนไปตามแนวทแยง ทุกสี่รุ่นขยับหนึ่งช่อง ตัวมันเองไม่ได้พิสูจน์อะไร มันแค่เดินไปเรื่อย ๆ และการได้เห็นมันคลานบนจอเล็ก ๆ ก็คุ้มที่จะเล่นแล้ว
สามกฎ ห้าสิบปีของผลลัพธ์
John Conway ออกแบบออโตเมตันเซลลูลาร์นี้ในปี 1970 ที่ลอสอาลามอส ด้วยกฎเฉพาะที่เพียงสามข้อก็เกิดโครงสร้างที่อยู่นิ่ง ตัวแกว่ง รูปแบบที่เคลื่อนที่ และการชนกันที่สร้างโครงสร้างใหม่ ความซับซ้อนที่น่าทึ่งจากเกือบศูนย์
เวอร์ชัน Game Boy ที่นี่เป็นโฮมบรูว์โอเพนซอร์ส เขียนด้วยภาษาแอสเซมบลี ทำงานบนฮาร์ดแวร์ปี 1989 และเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาตเสรีพร้อมซอร์สโค้ด และเนื่องจากในเกมไม่มีข้อความ จึงเล่นเหมือนกันทุกภาษา
เล่นบนมือถือ และคำถามที่เจอบ่อย
Life เวอร์ชัน Game Boy ใช้จอ 160×144 และใช้ปุ่มเพียงไม่กี่ปุ่ม บนมือถือให้หมุนแนวนอนก่อน ปุ่มบนจอจะได้ไม่ทับตาราง และถ้าลากนิ้วแล้วหน้าเว็บเลื่อน ให้เปิดเต็มจอจากเมนู
ตัวเกมไม่มีข้อความใด ๆ คำศัพท์มีเฉพาะในเมนูของตัวจำลองซึ่งเป็นภาษาอังกฤษ ส่วนคำอธิบายในหน้านี้เป็นภาษาไทย
คำถามที่พบบ่อย
มีเป้าหมายหรือคะแนนไหม
ไม่มี นี่คือออโตเมตันเซลลูลาร์ เป้าหมายคือการสังเกต ไม่ใช่การชนะ
ต้องเขียนโปรแกรมเป็นไหม
ไม่ต้อง กฎการอยู่รอดสามข้อสรุปได้ในสามประโยค และใช้กับการทุกรุ่น
ต้องเข้าใจคณิตศาสตร์ก่อนไหม
ไม่ต้อง กฎมีสามข้อและเห็นผลบนจอทันที ส่วนคำอธิบายเชิงคณิตศาสตร์ในหน้านี้เป็นเพียงเบื้องหลังว่าทำไมรูปแบบถึงน่าสนใจ